4

Het leven vieren dankzij de dood

Jos Schuring

237 redenen om door te gaan - Orkater
Gezien op: 
4 februari 207, Bellevue Amsterdam (lunch)
Te zien t/m: 
4 maart 2017 alleen in Bellevue

Geert Lageveen en Leopold Witte maken een tussenbalans op van hun leven. De kinderen verlaten het ouderlijk huis. Ouders zijn overleden, of heel oud. Vrienden vallen weg. De dood komt steeds dichterbij. Leopold wilde daar een voorstelling over maken. Geert zag het niet zitten, maar is er door Leopold ingeluisd, zo vertelt hij.

De tekst is aangenaam lichtvoetig. Geert noemt Leopold de George Clooney van Vlieland. Leopold vindt dat Geert moet ophouden met al zijn plannen om bijvoorbeeld naar Panama te fietsen, beter Italiaans te leren, King Lear te spelen of de Kilimanjaro te beklimmen. Geert vindt dat dus juist de redenen om te leven en heeft er nog 233. Leopold went alvast aan de dood door begrafenissen te bezoeken wat leidt tot een hilarische doodkistenscène op de klanken van Je t aime.. moi non plus wat opeens overgaat in Lust for life van Iggy Pop.

Na het enorme succes van 237 redenen voor seks, is er nu in dezelfde vorm – klein, intiem, losjes, begeleid door leuke stukjes muziek-  237 redenen om door te gaan, opnieuw in regie van Michiel de Regt. De acteurs spelen zichzelf, delen hun mijmeringen over hun levens en denken hardop na over hun mogelijke toekomst. Het is feelgoodtheater in optima forma, zonder dat het te oppervlakkig wordt. Dat is knap en maakt dat je van de eerste tot en met de laatste minuut meeleeft met wat de acteurs vertellen. Rode draad is de tegenstelling tussen Geert die volop van het leven geniet en Leopold die het memento mori vertegenwoordigt.

237 redenen om door te gaan is door het nadenken over de dood, een ode aan het leven geworden. Deze voorstelling ging over mij. Mijn generatie van eind vijftigers. En ik werd er blij van.

Foto: Ben van Duin.