Repetitiebezoek: Orkater en de strijd van de Woiski’s

Muzikant Max Woiski kwam in de jaren dertig als een van de eerste Surinamers naar Amsterdam. In zijn eigen nachtclub La Cubana in de Leidsestraat vierde hij grote successen. Later haalde hij zijn zoon naar Nederland om zijn roem te versterken. Maar zoonlief komt in opstand. Muziek en karakters botsen. Orkater maakt daar muziektheater van: Woiski vs. Woiski.

In het Bijlmerparktheater wordt druk gerepeteerd. Als we binnenkomen vallen we midden in een scène waarin teksten en muziek soepeltjes in elkaar over lopen. Zes spelers bewegen zich op een speelvlak tussen twee trappen. Het loopt tegen het einde van de dag. Regisseur Geert Lageveen is tevreden en wil daarna nog een andere scène doen waarin volgens Lageveen ‘nog wat schoonmaakwerk’ zit.

Ook een dansscène wordt nog enkele keren opnieuw gedaan. Choreografe Dionne Verwey geeft strakke aanwijzingen en doet een aantal passen voor. Manoushka Zeegelaar (in het midden op de foto) kijkt bezorgd omdat ze op een van de smalle traptreden moet dansen. ‘Ik heb eventjes nodig om te kijken waar ik sta anders ben ik bang dat ik mijn nek breek.’ Het loopt nog niet direct zoals Verwey wil, maar een keer of vier en twintig minuten verder is het raak. De zes spelers en zangers komen vanuit diverse plekken naar voren en vormen twee rijtjes van drie. Dat is een fraai gezicht, vooral als ze dan meerstemmig zingen en de dans haarscherp en gelijk is. 

Even later spreken we Mike Libanon (in grijs shirt). ‘Max Woiski sr. was een flamboyante man en leidde een zeer uitbundig leven. Hij was altijd bezig met zijn imago. Daardoor vergat hij waar het in het leven echt om draait, de liefde voor je naasten. Hij verdiende goed, maar gaf veel te veel geld uit aan extravaganza, ging voortdurend vreemd en raakt daardoor zijn grote liefde Alma kwijt.’ Gery Mendes (bovenste foto rechts vooraan), is verteller, zanger en componist. ‘Eigenlijk wilde ik geen verteller zijn, dat ben ik als rapper ook. Maar Geert maakte me duidelijk dat ik in deze rol veel te halen had. Ik mag hier vriendelijk zijn, maar ook venijnig uithalen. De belangrijkste strijd in de voorstelling is de relatie tussen vader en zoon, maar hier gaat het natuurlijk ook heel erg over de strijd van de zwarte man in Nederland.’

Geert Lageveen (rechts op de foto) is regisseur en bewerkt samen met Esther Duysker, Bodil de la Parra en Maarten van Hinte de tekst van het boek Bruine bonen en Kouseband van Patrick van den Hanenberg in samenwerking met Ronnie Woiski. De volledige bezetting van Woiski vs. Wosiki: Mike Libanon, zang en spel; Gery Mendes, verteller, zang, componist; Michiel Blankwaardt, zang en spel; Manoushka Zeegelaar Breeveld, zang en spel; Vernon Chatlein, percussie, zang, componist en Sophie Anglionin, toetsen, zang, componist.

Woiski vs Woiski is te zien van 10 t/m 28 januari in het Bijlmerparktheater in Amsterdam. Daarna volgt een landelijke tournee t/m 31 maart. 

Tekst: Jos Schuring, foto’s: Janita Sassen