3

Geslaagde ode aan vriendschap, maar niet altijd even sterk

Léonie Sanders

Als vrouwen vrienden zijn - Bellevue lunchtheater
Gezien op: 
3 oktober in Theater Bellevue te Amsterdam
Te zien t/m: 
t/m 20 oktober in Bellevue, daarna t/m 18 december tournee

Een eerbetoon aan vriendschap, het gewicht én de lichtheid ervan was wat schrijfster Hannah van Wieringen beoogde: eerst met haar columns in Theatermaker en nu met Als vrouwen vrienden zijn, de theaterbewerking daarvan. Die ode komt zéker naar voren in het stuk en het heeft boeiende dialogen, maar soms is het te licht.

De voorstelling is opgebouwd uit dertien ultrakorte scènes waarin actrices Janneke Remmers en Eva Marie de Waal (in het stuk genaamd J en EM) een dialoog met elkaar voeren in doodgewone situaties, op steeds een andere locatie. Zo is er een scène op een vliegveld, in Zeeland, in een museum, aan de bar van een restaurant en tijdens een ritje in een elektrische auto.

De ene keer gaat het gesprek over wat ze willen doorgeven aan een volgende generatie, de andere keer over een robotstofzuiger en in weer een andere scène verhaalt Remmers over haar verliefdheid. Wat bijblijft is het gesprek waarin EM vertelt over de NY Times. Die krant schrijft al jarenlang grote profielen over overleden invloedrijke mensen, echter alleen maar over witte mannen. Nu schrijven ze ook over invloedrijke vrouwen, maar, zoals EM zegt, “als je eenmaal begint met in de achteruitkijkspiegel kijken, dan is er wel veel niet in orde.”

De twee actrices spelen de scènes met plezier en vullen elkaar prima aan. Remmers is energiek en lijkt alles te zeggen wat in haar opkomt, terwijl De Waal bedachtzamer is. Je voelt tijdens de voorstelling de vanzelfsprekende vriendschap tussen J en EM. Ze vullen elkaar automatisch aan, snappen de ‘gekte’ van de ander en delen lief en leed. Toch blijft niet de gehele voorstelling boeien, ondanks de snelle schakeling tussen de scènes. Sommige dialogen zijn niet pakkend genoeg of te abstract.

Foto: Ben van Duin

Tags: