toverfluit zauberflöte mozart familievoorstelling
4

De Toverfluit, door Silbersee en De Toneelmakerij

Heerlijke Mozart-bewerking van Silbersee en De Toneelmakerij

Gezien op: 

19 oktober 2019

Te zien t/m: 

26 januari 2020

Mozart, hiphop, beatboxen, breakdance en een even onverwacht als overweldigend koor gaan hand in hand in De Toverfluit van regisseur Paul Knieriem, Silbersee en De Toneelmakerij. Het resulteert in een voorstelling die ruim vijf kwartier van de eerste tot de laatste minuut boeit.

Daniël van Klaveren maakte een vrije bewerking van misschien wel Mozarts geliefdste opera, waarin vogelvanger Papageno een sterrenvanger is die voor zowel Nacht als Zon sterren vangt. De drie dames van de Koningin van de Nacht zijn ook hier drie dames, maar waarvan een als verteller (een glansrol van Nadia Amin) optreedt. Tamino blijkt een astronaut uit de toekomst die op een vreemde planeet crasht en daar hoofdpersonage Pamina ontmoet, een meisje dat aan het begin van de voorstelling moeilijk in slaap valt door haar ruziënde ouders. Droomt zij dit alles? En als dat zo is: wil ze dan eigenlijk wel wakker worden? Want ‘ik ben iedereen tot last, in mijn droom was alles beter’.

Het is knap hoe Van Klaveren de grote lijn van Mozarts opera volgt, maar voor zowel de kinderen als ouders een urgente lading meegeeft. Hier geen vrijmetselaarsriten, maar een vader die wil dat je altijd lacht, ook al valt er niks meer te lachen, en een moeder die met de muziek van ‘Der Hölle Rache kocht in meinem Herzen’ eist dat Pamina zorgt dat Zon voor eeuwig ondergaat. De ouders van de astronaut denken op hun beurt dat hij niets alleen kan. Maar Pamina en Tamino besluiten niet langer naar Zon of Nacht te luisteren, want net als alle ouders zijn dat egoïsten, en reizen samen naar een nieuwe wereld.

De bewerking die Genieve Murphy van Mozarts muziek maakte steekt eveneens zeer behendig in elkaar. De bekendste stukken ontbreken niet, maar worden nu gedragen door orgel, bas, percussie en elektronica. Mooi is hoe de hoge noten van Nacht gespiegeld worden in de geforceerde lach van Zon, adembenemend zijn koor, goed getimed de raps van Carl Refos. Puristen zullen ervan gruwelen, maar voor hen is deze voorstelling niet gemaakt.

Wat deze Toverfluit helemaal compleet maakt, zijn het indrukwekkende decor van Morgana Machado Marques en de stuk voor stuk ijzersterke zang- én acteerprestaties van de hele cast. En ja, ook hier vindt Papageno aan het eind zijn Papagena, maar wie wil weten hoe, moet echt zelf naar het theater.

Meer weten