3

Persoonlijke en energieke show beklijft niet

Léonie Sanders

Vette pech! – Paul de Leeuw
Gezien op: 
2 oktober in Schouwburg Amstelveen
Te zien t/m: 
18 mei

Nog voordat Paul de Leeuw opkomt, zakt er vanaf het plafond een levensgrote frituurmand aan kabels naar beneden, als een soort schommelstoel waar de entertainer gedurende de show soms in plaatsneemt. Met recht een vet decor, zoals hij het zelf noemt. De Leeuw is in Vette Pech! persoonlijker dan ooit en vol energie. Een sterke rode draad ontbreekt echter en sommige grappen zijn te makkelijk.

De Leeuw switcht vaak op natuurlijke wijze van rust naar drukte en van serieus naar komisch. Zijn vooral luchtige verhalen zitten zoals we van hem gewend zijn vol humor. Grotendeels zijn de grappige momenten op een ongedwongen manier in het verhaal verwerkt en liggen ze er niet dik bovenop, maar deels is het humor die al te vaak is gezien of gehoord. Denk aan de stereotypering van een Filipijnse jongen in een verder grappige sketch over tv-programma Bed & Breakfast. Of aan de sneren naar Gordon, als De Leeuw het heeft over dat homo’s op tv zich meer moeten vermannen; ze worden nog altijd neergezet als ‘slappe nichten’. Op het eind komt zelfs Annie de Rooij even ten tonele, een opvallende versie van Telkens Weer van Willeke Alberti zingend. Hoewel een feest der herkenning voor de meesten in de zaal is het een onnodige toevoeging aan de voorstelling.

De Leeuw heeft regelmatig interactie met het publiek en improviseert er dan fijn op los, een van zijn sterkste punten. Hij zingt gedurende de avond meerdere, meestal rustige, nummers. Vaak mooi, soms te gezapig. Ergens aan het eind van de voorstelling zit een van de hoogtepunten: een lied over een eenzame dronken man. De pianobegeleiding van Bernd van den Bos is van hoog niveau en vooral op geïmproviseerde momenten voel je de klik tussen de twee.

Het tempo en de snelle wisselingen typeren De Leeuw maar zorgen er ook voor dat er uiteindelijk weinig beklijft. Wat wél bijblijft, is het deel over Guus Verstraete. Het kon natuurlijk niet anders dan dat zijn geliefde regisseur ter sprake zou komen en De Leeuw doet dat op een passende manier: door een aantal situaties die in al die jaren zijn voorgekomen tussen hem en Guus na te spelen. Als hij vertelt dat hij Guus’ standaardwoorden ‘He pik, goed gedaan!’ zo mist, is dat een van de ontroerendste momenten van de avond.

Foto: Amy van Leiden

Tour t/m 18 mei

 

 

Tags: