3

Veelbelovend talent bij Maas maakt fluïde theater

Jos Schuring

Loslopend wild Maas Theater en dans
Gezien op: 
11 maart
Te zien t/m: 
3 mei

Zijn fluïde voorstellingen het theater van de toekomst? Kijkend naar de zes kleine voorstellingen bij Maas Theater en Dans die tezamen het mini festival Loslopend Wild vormen ontbreekt conventioneel toneel en is eigenlijk alleen Kraai een dansvoorstelling in de klassieke zin des woords. De overige vier presentaties zijn hybride. Het is een opvallende constatering na het zien van Loslopend wild waarin Maas Theater en Dans jong talent de kans geeft zich met voorstellingen van een klein half uur te presenteren aan het publiek.

Moniek Merkx werkt al jarenlang voor jongeren en wil bij Maas vanaf heden jaarlijks jong talent extra in het zonnetje zetten. Niet alle namen zijn jong. Kenners hoorden al eerder van Jef Van Gestel, Jasper van Luijk en Guilherme Miotto. Het spannendste dat ik in Rotterdam zag vond ik het eigenzinnige Kronkel (8+) van Gale Rama en Art Srisayam in regie van Jef Van Gestel. Kronkel kent geen lineair verhaal, maar vooral vervreemde scènes waarin de spelers hele lange armen krijgen van karton wat best lastig en dus ook komisch is. Later wordt het beeld vooral bepaald door bizarre maskers. Toch is het spel teder. Art Srisayam is ook in de vlotte openingsvoorstelling Playstation (8+) te zien met Lynn Mejer waarin een gamer moet kiezen tussen zijn vriendin en het spelletje. Tekst, dans en beweging wisselen elkaar als vanzelfsprekend af. Rosa van Leeuwen en Jurriën Remkes spelen hun zelf geschreven frisse dialogen in Vlieg! (8+) al rijdend op hoverboards. Uiteindelijk gaan ze de lucht in. Vlieg! is een mooie mix van tekst, beeld en beweging.

Na de maaltijd zie ik drie voorstellingen voor twaalf-plussers. Kraai van Jasper van Luijk is een speels charmant duet voor twee dansers en speelt zich af op een metalen rek dat schuin omhoog de zaal in steekt. In Alaska van Elias De Bruyne, Lisa Groothof en Gale Rama gaan drie reizigers op avontuur. Het is een bizarre, sterk associatieve trip met gekke grappen. Guilherme Miotto toont in Two boys twee dansers in een spannend spel achter half transparante manshoge glazen wanden met prachtige bewegingen die afkomstig zijn uit de breakdance van Shane Boers en Simon Bus. Hun beheersing dwinget veel respect af. 

Loslopend wild is een aantrekkelijk concept waarin de zes kleine voorstellingen veel variatie bieden. De energie van al dit jonge theatertalent is veelbelovend en fijn om naar te kijken.

Te zien t/m 3 mei. 

Foto's Phile Deprez en Pepijn Lutgerink 

Tags: