4

Verhalen van studenten uit Syrië

Jos Schuring

Kinderen van Aleppo - George Tobal
Gezien op: 
27 oktober in de Meervaart in Amsterdam

Ruim zes jaar geleden maakte George Tobal zijn debuut met Vertreksvergunning waarin hij vertelt over zijn tijd in het asielzoekerscentrum. Sindsdien heeft Tobal zich snel en sterk ontwikkeld, zowel als speler als schrijver. Samen met Eran Ben-Michaël oogstte hij veel lof met de trilogie George en Eran lossen de wereldvrede op. Deze zomer op Oerol imponeerde het duo met George en Eran worden racisten dat in januari langs de theaters gaat reizen.

Maar nu is Tobal voor het eerst sinds zes jaar weer eens solo te zien. In het door hem zelfgeschreven Kinderen van Aleppo voert hij studenten ten tonele die de straat opgingen toen de Arabische lente Syrië had bereikt. Hij toont portretten van de vrienden waarover hij vertelt. Al snel blijkt dat bij aanvang van de protestacties geen van allen precies weet wat demonstreren is of wat democratie inhoudt. De naïviteit van de door Tobal geportretteerde studenten is aandoenlijk en verandert al snel in teleurstelling als blijkt dat het gekoesterde vrijheidsideaal onhaalbaar is. Door tussenkomst van allerlei anderen leiden de protesten al snel tot de treurige burgeroorlog. Alleen verdriet leidt tot vrede, aldus Tobal.

Tobal schreef zijn tekst aan de hand van gesprekken die hij voerde met hoogopgeleide Syriërs die hij ontmoette via de Stichting voor Vluchteling-Studenten UAF. Hij wordt ondersteund door Eline van der Linden, Niek Jan Lathouwers en Farid Sheek, een drietal prachtmuzikanten die zijn verhalen smaakvol luister bij zetten. Als performer maakt hij indruk met zijn nergens nadrukkelijke maar wel heel pure aanwezigheid. Met groot gemak schakelt hij van de ene personage naar de andere. Anders dan in zijn voorstellingen met Eran Ben-Michaël waarin het duo een mix van stand up en toneel brengt, is Tobal hier vooral een verhalenverteller. Dat doet hij met verve.

Foto: Skylarr Stream

Te zien t/m 14 december

 

Tags: